Codzienność wśród sztuki

Styl secesyjny w sztuce, datowany w historii sztuki na końcówkę XIX wieku, był zjawiskiem innowacyjnym na całej mapie działań artystycznych tamtego czasu. Według dzisiejszych pojęć, większość jego działań miała związek z szeroko pojętą sztuką użytkową (dziś tak silnie reprezentowaną przez design i działania młodych projektantów). Było to o tyle nietypowe, że styl secesyjny pozostawił po sobie właśnie dzieła użytkowe, dając przy okazji obraz codzienności tamtych czasów czy budynki, a tymczasem próżno szukać w tym nurcie dzieł malarskich czy rzeźbiarskich.

Zadziwiająca miękkość linii

Delikatne secesyjne linie, rozkładające się meandrami wokół poszczególnych przedmiotów, niesłychana ornamentyka, przepiękne zdobienia roślinne i zwierzęce, a także obłe kształty pozwalają scharakteryzować ten styl na poziomie podstawowym. Gdzie jednak szukać jego przejawów? Secesja pozostała do dziś w linii ówczesnych lusterek, puderniczek, kosmetyczek, mebli i innych artykułów wyposażenia wnętrz. Secesja obrazowała piękno wewnętrzne człowieka, czerpiąc inspirację z natury, aby otoczyć każdego unaocznionymi wartościami wizualnymi i stanowić przedłużenie jego własnego piękna.
Skrajnym przypadkiem estetyzacji życia, narodzonej razem z secesją, jest architektura, gdzie każdy najmniejszy element architektoniczny danego budynku może istnieć samodzielnie na polu sztuki, a wszystkie elementy elewacji, jak i wyposażenia wnętrze, podporządkowane są jednej stylistyce, czyniąc tą koncepcję spełnioną.

Szukając miasta w którym dominuje secesja, warto odwiedzić Łódź. Miasto to niestety w większości wymaga gruntownych remontów.